بسم الله الرحمن الرحیم

اولین کلید زبان عربی ادا ی صحیح  کلمات است.

در قرآن صراحتاً تاکید شده است که این کلام الهی را به ترتیل  قرائت کنید.

ترتیل عبارت است از : تلاوت حروف و کلمات  قرآن به صورت (صحیح) و (شمرده) و همراه با (تدبر) در معانی آیات آن

ترتیل از لحاظ سرعت به دسته های زیر  قابل قسم است :

الف ) تحقیق (خواندن با سرعت  کم و دقت زیاد)

ب ) تدویر  (خواندن  با سرعت متوسط)

ج)  تدحیر (تلاوت با سرعت زیاد)

حال به تلفظ  ده حرفی  می پردازیم که از لحاظ تلفظ با کلمات فارسی متفاوت است :

این حروف عبارت اند  از : « ث – ح – ص – ض- ط – ظ – ع- غ- و»

حرف «ث» :

این حرف را  باید  با اصطلاح (نوک زبانی) و نازک و کم حجم تلفظ کرد.

یعنی در حالی که نوک زبان با دندانهای جلو در آرواره ی بالا تماس دارد ، هوا را به بیرون دمید (فشار نوک زبان بر دندان ها زیاد نباشد).

حرف «ث» بدون اینکه صدا ی سوت شنیده شود تلفظ میگردد.

حرف «ح»:

حرف حاء با گرفتگی خاصی در حلق تلفظ می شود مانند کسی که بخواهد تخمه ای را که در حلق گیر کرده ، با فشار هوا خارج کند.

حرف «ذ» :

حرف ذال همانند ثاء از نوک زبان و دندان های بالا و با صدای نازک و کم حجم تلفظ میگردد. (دقت کنید که فشار نوک زبان بر دندان ها زیاد نباشد.)

حرف «ص» :

همانند سین تلفظ میشود ؛ فقط به همراه  آن صدا پر حجم و درشت میگردد. (تاکید می شود که هنگام تلفظ این حرف نبا ید صدای سوت شدید شنیده شود)

حرف «ض» :

این حرف از تماس کنا ره ی زبان با دندانهای آسیای بالا (از هر طرفی که مقدور باشد) با صدای پر حجم و درشت تلفظ میشود.

حرف «ط» :

این حرف مانند «ت» تلفظ میشئد با این تفاوت که  صدا ی آن درشت و پر حجم می باشد. این حرف قوی ترین حرف زبان عربی است.

حرف «ظ» :

این حرف دقیقا مثل حرف «ذال» تلفظ میشود با این تفا وت که  صدا در تلفظ این حرف درشت و پر حجم میگردد . باید دقت کرد که هوا با فشار زیاد در مخرج دمیده نشود.

حرف «ع» :

این حرف از میان حلق و به صورت  نرم ادا می شود و گویی صدا کش می آید. دقت کنید که مفخم و پر حجم ادا نشود.

حرف  «غ» :

این حرف از همان محل تلفظ حرف «خ» یعنی از ناحیه ی حلق تلفظ شده ولی صدا ی آن نرم و کشیده و دنباله دار است  و حالت خراش و خشونت حرف «خ» را ندارد.

حرف «و» :

در ادای آن باید لب ها به حالت غنچه درآورده  و  صدا ی «و» از میان دو لب خارج شود . مانند حرف w در انگلیسی.

بر گرفته از : کتاب حلیة القرآن  جلد اول (چاپ بهار ۱۳۷۷ چاپ هفتم)

مولف : سید محسن موسوی بلده

ناشر : شرکت چاپ و نشر سازمان تبلیغات اسلامی